Trwamy jak bociany,
mocnym wspólnym bytem,
uważnie trzymamy
kurs swojego lotu.
Wyściełamy gniazdo
delikatnym kwieciem,
ptakom nadajemy,
poświaty klejnotu.

Mnie darujesz róże,
układasz na tęczy,
bym pieściła oczy
cudną ich urodą..
Rankiem parzysz kawę,
gdy tylko wynurzę
swoje nagie ciało,
otulone wodą.

W sercu zatrzymuję
słodkie pocałunki,
składane na skroni
i nocą i świtem.
Jak w krainie marzeń
zawoalowanych,
celebruję dotyk,
pachnę zimowitem.

W duszy swej kołyszę
śmiałych pieszczot chwile,
gdy z miłością tulisz,
ciało me upojnie.
Dziś wiem, że przy Tobie
mogę żyć naprawdę,
patrzeć w stronę słońca,
zasypiać spokojnie.