poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM ˇ KSIĘGARNIA "POEZJA"Czwartek, 26.05.2022
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT

KSIĘGARNIA "POEZJA"

LINKI

KONTAKT

Szukaj


Ostatnio dodane Wiersze
Zasłona
O mocarzu w gębie
Nić najczarniejsza
O rycerzach spod ste...
gość
wiersz o niczym
Bezmienie
Diabelskie ziółka
List groteskowy
Samolub
Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
,, limeryki"
"Co to jest poezja?"...
Co to jest poezja?
Czy wierszy i pisani...
playlista- niezapomn...
Czy "to" da się nazw...
Parafrazy
Bank wysokooprocento...
slam?
EKSPERYMENTY 2
Licznik odwiedzin
[licznik]
Wiersz - tytuł: Łobuziaki
Nie tym mnie uwiodłeś, że jesteś,
nie myśl sobie,
lecz tym
prawdopodobnie,
że mogę się z Tobą bawić,
jak wcześniej bawiłem się z ojcem
(że też za jego życia
bawiłem się tak nieświadomie!)
w zbawienie i potępienie,
w policjantów i złodziei,
we "wzrusz mnie, a ja się odwdzięczę",
szkoda tylko tych żab,
któreśmy
tak bezrozumnie nadmuchiwali.
Dodane przez adaszewski dnia 25.01.2022 22:29 ˇ 19 Komentarzy · 418 Czytań · Drukuj
Komentarze
Maciej Sawa dnia 26.01.2022 09:14
adaszewski
Weź mi Panie tych biednych żab nie przypominaj. Pompowanie, częstowanie szlugami i inne takie dziecięce rozrywki. Wyrośnięte bobaski są słodkie, dopóki nie dasz im przestrzeni i narzędzi, by zaspokoić ich własną ciekawość. Są jak strzelające od środka lizaki. Wtedy wylewa się z nich kwas. A potem piszą w raporcie; po wyrwaniu szóstej nogi mucha ogłuchła.
Ja wiem, że zbaczam, ale trąciłeś Pan zapomnianą strunę we mnie. Pozdrawiam.
aleksanderulissestor dnia 26.01.2022 12:01
-:))

mnie zaś frapuje co innego a mianowicie dlaczego jednym to przeszło a innym nie

pozdrawiam -:))
jaceksojan dnia 26.01.2022 12:58
okrucieństwo jest przyrodzoną cechą natury a my dzisiaj walczymy z naturą w sobie i na zewnątrz, po części atawistycznie (niby w obronie - ochronie) a także z powodu braku odpowiedniego zabezpieczenia kulturowego ( wiedzy); najgorzej gdy łobuziaki wyrastają na patologiczne typy karmiące się zabawą w zabijanie...a to podobno 30% populacji światowej...dużo pracy na wiele pokoleń...
małgorzata sochoń dnia 26.01.2022 13:08
Przeczytałam, i wygasiłam kursorem stronę "poezja polska". Ale po chwili wróciłam. Mocny, porażający wiersz.
Robert Furs dnia 26.01.2022 13:29
oj, się pamięta, głupotę zwłaszcza - intrygujący, co więcej prawdziwy wiersz, pozdrawiam,
Dagny dnia 26.01.2022 14:06
Tak było, jest i będzie. Chłopcy w mojej podstawówce pasjami wręcz kroili dżdżownice na kawałki i odrywali muchom skrzydełka. Gdy raz moralistycznie zaprotestowałam, to ,,,, kieszenie w mojej kurtce wypchane zostały oślizgłymi i dżdżownicami i odechciało mi się już walczyć w ich obronie. Oczywiście, mamy sobie czynić ziemię poddaną, ale w obrębie jakiegoś respektu dla żyjątek, bo po co zadawać ból? Tu chyba jednak nie tyle okrucieństwo gra rolę, ile niespożyty wręcz chłopięcy pociąg do empirii. Cóż, nie w każdym miasteczku jest Centrum Kopernika z interaktywnymi zabawami((;
Ładny wiersz! Pozdrawiam, D.
Bogumiła Jęcek - bona dnia 26.01.2022 16:22
Wyrywałam nogi tym dużym pająkom z chudymi długimi nogami, i te nogi tykały na dłoni jak wskazówki, a właściwie chodziły. Wyrywałam muchom skrzydełka - i nie rozumiem jak mogłam to robić, dzisiaj umarłabym, gdybym jakiemukolwiek stworzonku miała zrobić krzywdę. I żeby było ciekawiej, panicznie boję się pająków. Pozdrawiam a wiersz się czyta :)
Grain dnia 26.01.2022 17:53
Żaby mają to do siebie, ze jeżeli już uda się którąś odcałować, to potem wypomina, że dla nas musi ciągle się rozdwajać - być piękną i mądrą. A o to bez rechotu trudno.
I nie zawsze szkoda bezrozumnego traktowania.
Magrygał dnia 26.01.2022 18:58
Dobry, wyrazisty wiersz, ciekawe zestawienie ojcostwa (wielorakie). A że żab szkoda, to fakt. Ale to już temat na oddzielny moralitet... Pozdrawiam, A
Maciej Sawa dnia 26.01.2022 19:39
wzrusz mnie, a ja się odwdzięczę
Nikt w komentarzach nie zwrócił uwagi na ten superważny wers. Temat rzeka.
Dagny dnia 26.01.2022 19:58
Do Maciej Sawa:
Tak, ma Pan rację, nikt się do tego fragmentu nie ustosunkował, ale jest on wymieniony jako zabawa ( bawiłem się tak nieświadomie) i dla tego go pominęłam. Nie lubię zabaw uczuciami, choć może nieświadomie - znaczy tu niewinnie? Pozdrawiam, D.
Alfred dnia 26.01.2022 21:20
nim człek od złego
dobro odróżni
z czucia się bywa
całkiem wypróżni

Pozdrawiam serdecznie 😊🍻
małgorzata sochoń dnia 28.01.2022 11:48
rZa dobre r11; wynagradzanie, a za złe r11; karanier1;, w kontekście tych słów nagradzanie za wzruszenie jest jedną z najmocniej nadmuchanych żab. Powietrze w rżabier1; to przestrzeń bez trzewi. Powietrze w balonie z niezbyt pięknej, zielonej, nakrapianej skóry.
I strzęp po pęknięciu.
Nadmuchane żaby to symbole szkaradztw, które towarzyszą nam w życiu. Szkaradztw r11; zdeformaceń.

Zabawy, gry, mają swoje zasady. Wiadomo, kto ma być zbawiony, a kto potępiony, jak ma zachowywać się policjant, a co robić złodziej. Ale - oprócz zabaw i gier jest jeszcze życie. I uczucia. Cenne są wzruszenia. Ale... I tu właśnie można się zastanowić nad tym opisem Boga: "ten, który za dobre wynagradza, a za złe karze".

Nagradzanie za wzruszenie to zła zabawa. Nieczuła. I wychowująca pokolenia cyników.
małgorzata sochoń dnia 28.01.2022 11:53
Muszę poprawić pierwsze zdanie, które sobie skopiowałam z mojego brudnopisu i "żaba" przez znaczki zastępujące cudzysłów wyszła przez "rż" (rżaba!).

Popr.:

"Za dobre - wynagradzanie, a za złe - karanie", w kontekście tych słów nagradzanie za wzruszenie jest jedną z najmocniej nadmuchanych żab. Powietrze w "żabie" to przestrzeń bez trzewi.
Maciej Sawa dnia 28.01.2022 14:08
małgorzata sochoń
rżabier.............francuski albo hiszpański skrzek, zwany kawiorem przydrożnym ;)))))
otulona dnia 29.01.2022 11:26
Chyba wszyscy byliśmy łobuziakami. A okrucieństwo dzieci nie zna granic.
Dopóki...

Pozdrawiam.
michalok dnia 29.01.2022 11:26
Retrospekcyjne i emocjonalne w dobrym wyważonym stylu. Gdy ktoś osiągnąwszy sukces z satysfakcją i nutą cynizmu pochyla się nad trupami tych którzy tworzyli szczeble jego kariery doceniając swój oczywisty potencjał. Pozdrawiam.
adaszewski dnia 29.01.2022 13:04
Dziękuję komentatorkom i komentatorom i... życzę dobrej zabawy.
silva dnia 29.01.2022 23:10
Ach, te chłopięce zabawy... Podobno trzeba przez nie przejść, by dojrzeć... Pozdrawiam.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Współpracują z nami

agencja zatrudnienia

REKLAMA GOOGLE

Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
IMAK
VIDEO MAGAZYN
ostatnie wydanie
GRUDZIEŃ 2013

I M A K
internetowy magazyn kulturalny

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
I OKP „debiutJ...
Pożegnanie literata ...
Noworocznie
Wywiad z Karolem Mal...
Wylane na papier
REFLEKSY XIV Ogólnop...
Nowy tomik Michała W...
IX OKP im. Michała W...
Werdykt jury XLI OKP...
XVI OKP NA WIERSZ "2...
Użytkownicy
Gości Online: 2
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 265
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: Michał Mamet

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

63739737 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005