napływają łzy - coś w środku pęka
wojna dotyka bólem i strachem
otwiera przestrzeń w której płoną domy
upadają drzewa krzyczą ptaki

z łoskotem spadają bomby - dymem brudzą niebo
zamazują gwiazdy
ze świstem lecą rakiety - ziemia mówi nie
i ciężko dysząc wydaje oddech grozy

przerażenie w oczach - atak za atakiem
nie byli gotowi na to co widzą i słyszą
obraz wchodzi w pamięć - jest kluczem do niewiadomej

stoją bezradni z tą trudna chwilą twarzą w twarz
wojna tchnieniem gwałtu i śmierci skacze im do serc

wojna jak wielkie szerokie morze
podpływa coraz bliżej - wygania z kraju
ich dramat rozlewa się na cały świat

idą tam gdzie człowiek nie kaleczy człowieka
ludzie cieszą się pokojem
z radością zapuszczają w nim korzenie

dlaczego i po co
płonie Ukraina