lubię skryć się w cień werandy
z życia się wyalienować
pisząc jakie się chce słowa
bez pomocy ashwagandhy
rozstać z czasem i mediami
siedząc tyłkiem na gazetach
i rozmyślać o poetach
których brak już między nami

od praojca z Czarnolasu
po Szymborską i Miłosza
bez korekty Ajschylosa
spędzać z nimi sporo czasu
potem wtopić się w bezsenność
całym sobą się oddając
chociaż oni mnie nie znają
poczuć że są blisko ze mną