były słowa
których nikt nie rozumiał
w tych okolicach
za jakimi nie wołał
dla jakich nie warto oddychać

były myśli
za które mogłam zapalić
wszystkie światła nieba
skazać na niepotrzebne smutki
wyrazy współczucia

pomiędzy słowami płynęła krew
pożywna i czarna
niby chleb razowy
niepowtarzalna niby kolor twoich oczu

pomiędzy myślami zaś
lawirowały cząstki elementarne
tak elegancko ubrane
zadedykowane ochotnikom
bez sumienia

zbrzydły mi więc wszystkie myśli
przejadły się słowa
zostałam ja zakochana
w twoim incydentalnym człowieczeństwie
i pozostanie czas
pozostanie samotność bez skargi
twoja obecność to błąd
w systemie
niewłaściwie zatytułowana ballada
bez zbędnych słów