a jeszcze tak niedawno listonosz przeklinał
te dni zimne grudniowo i swoją niedolę
dziś czekając na niego mogę powspominać
wpatrując się w milczącą komórkę na stole

kto i kiedy zadzwoni wielką niewiadomą
przed Wigilią w Wigilię czy może po Świętach
niespodzianką się stanie czy zabrzmi znajomo
czy dołączy do listy ludzkich niepamiętań

przeglądając życzenia z zeszłoletnich kartek
odnajduję refleksję bez znaczka bez daty
która prawdę obnaża że też one warte
tyle samo co życia mojego negatyw

patrzę w okno listonosz mknie na swym rowerze
uśmiechamy się wzajem ze smutkiem lecz szczerze