Chodź, złamiemy sobie łóżko, nim złamiemy
sobie serca, przecież nie ominie nas
wojna i nie ominie nas życie. Dlatego kupię
chińszczyznę na wynos, drewniane pałeczki,

i ułożę, kreska, kropka, kreska, bo ciało
to tylko rytm. Świt, który bierzesz po kawałku
i obracasz w palcach, jak ja kiedyś
twoje włosy, jest tylko cichym szaleństwem.
Imitacją jest i pułkiem glinianych zwierząt,
psów kładących łby, cichutko na moich kolanach.