od lat tak pędzimy na złamanie serca
nie wierząc że kiedyś end może nastąpić
choć miłość przesadna podobno uśmierca
to nie potrafimy jej sobie poskąpić

dzielimy się wszystkim czym możemy dzielić
od słówek i czynów trącących o bezwstyd
lecz nic nie jest w stanie uczuć onieśmielić
od zarania tacy po prostu jesteśmy

zdarzały się czasem ochłodzenia chwile
ale nawet wtedy nie było nam smutno
stygnęliśmy owszem jednak nie na tyle
by z siłą wulkanu na powrót wybuchnąć

do dziś każda z sekund najświętszym jest świętem
niedopowiedzianym cieszymy się słowem
odnajdując siebie choć oczy przymknięte
w dniu naszej rocznicy cudnie szafirowej