jeszcze nie dla nas te marsze grają
jeszcze jesteśmy na scenie
nasze imiona wciąż wymawiają
nic nie chowając pod ziemię

jeszcze trzymamy się swego pionu
przystając na życia poziom
nikt nie przedkłada nam aktu zgonu
z nadrukowaną cud-bozią

jeszcze umiemy przyznać się do swych
błędów i wstydów i grzechów
chociaż już dawno dość sobie poszły
chwile tak pełne pośpiechu

jeszcze zbieramy cięgi i baty
za brak dla życia szacunku
żyjemy ale patrząc na daty
nie ma już dla nas ratunku

możemy tylko próbować igrać
biec dokąd wszyscy wciąż biegną
lecz nie pozwoli nikomu wygrać
życie co tylko jest jedno