mieszkają we mnie dwie siostry z Betanii
jedna błękitno-biała- druga szara
jedna z zegarem żyje- druga bez zegara
bo się wymyka z namacalnych granic

lecz żadna drugiej nie umniejsza ani
do swojej drogi przekonać nie stara
niczym lód-skała oraz obłok-para
z tej samej wody cząstek zbudowani

jedna z nich działa kiedy druga słucha
każda w swej roli czuje się szczęśliwa
gdy spotykają się w czasu okruchach

chwilach gdy łaska ich więzi odkrywa
karmiąc zachwytem i ciało i ducha
wspólną wdzięcznością tętni radość żywa