mój śnie, oddechu, moje wszystko
jeszcze mnie teraz nie opuszczaj
przy tobie zimne progi śmierci
porosły złotym winobluszczem

w spojrzeniach naszych cień milczenia
lepiej nie mówmy o przyszłości
dopóki dźwięczy w nas harmonia
napiętej struny obecności

trwać w czułym cieple twego ciała
jeszcze mi pozwól i bądź blisko
ukołysz to przeczucie żalu
mój śnie, oddechu, moje wszystko

w spojrzeniach naszych cień milczenia
lepiej nie mówmy o przyszłości
dopóki dźwięczy w nas harmonia
napiętej struny obecności