ciągle czujna jak żołnierz na wojnie
każda chwila może być atakiem
którego nie odeprę

to tylko teoretycznie mój czas
bo klęska przychodzi znienacka
a to co mam to zbroja
aby nie zabolało
aby żyć

zmęczenie bierze górę
zdejmuję opończę wraz z maską obojętnej przyłbicy
zaskoczenie
gwiazdy biją jaskrawym światłem
przylegam do ciała które pachnie guccim
jest moim oddechem a twoim podarunkiem

żadnych bitew nie będzie a ryć ziemię możemy
tylko w poszukiwaniu trufli
chorągwie wojenne wyprowadzamy uroczyście na strych