gdzie plamy którym obce kontury
miękkość przed którą aksamit klęka
prześwitujący kolor tektury
tam ślad
że była tu Olgi ręka

gdzie barwy brzmią jak tracone zmysły
lub nieskończenie smutna piosenka
bliki w źrenicach świecą jak iskry
tam ślad
że była tu Olgi ręka

gdzie róż więdnących materia czysta
i gdzie chryzantem biała udręka
gdzie dziewczyneczka zgoła srebrzysta
tam ślad
że była tu Olgi ręka

gdzie między wzroku powierzchownością
i głębią doznań granica cienka
piękno w uścisku z doskonałością
tam ślad
że była tu Olgi ręka