zanim kamień znajdę
nim kamień podniosę
nim kamieniem rzucę
przyzwalam rosnąć paznokciom

czas na biegu wstecznym
darem poczciwości
darem przeznaczenia
nie tylko chlebem powszednim
tych dla których ciężarem
i wybawieniem
szczęścia nierozumienie
co i tęczą pośród chmur
i śmiechem stołowej łyżki

sprawdzam krawędzie słów
czytając siebie
i dostrzegam na ostrzu
tylko swoją krew