czego nie umiem nie pokażę
co nie jest prawdą zamknę
fotografia stanie za kratami
uwięzi złudzenie nie tylko moje
w tej matni plączą się ławice
obudzimy się złowieni
w sieci kłamstwa płyną szybciej
gęściej opadają liście maski
przed chłodem zanim śnieg
ogrzeje zmarznięte dłonie

poza jest łatwa trudniej być po za
zasięgiem oczu zachłannych
nie zobaczysz jak wschodzi słońce