Mój pradziad był generałem

Wodził pułki kirasjerów

miał od cara coś orderów

Za co ojca nie pytałem.



Me podeszwy zelowane

nie stanęły na pochodzie

Czasem zęby wbiłem w ścianę

pierdoliłem to, co w modzie.





Przebidziłem czas komuny

bez męczeństwa i bez winy

Gdy skamlali głos do urny

Mój wrzucałem do uryny



Piorę gacie zwykłym proszkiem

Gdzie mi się podoba chodzę

Praca nie jest dla mnie bożkiem

Ani śmigły Rydzyk wodzem.



Ja nie jestem wasza młodzież

ani pracująca masa

Niech homo bezansonikus

pocałuje mnie pod odzież.





życiem żyję, śmiercią ginę

jam nie tusz w twym piórze wiecznym

Znajdź dziewczynę, stwórz rodzinę,

zajmij się czymś pożytecznym.





Opraw w ramki twe pojęcie

zieloniutkie niczym fikus

Uśmiech - i w tył zwrot na pięcie

o homo besan‡onicus





------------------------

* homini besan‡onici - tak, wiem, wiem