Choć obudzona przez promienie słońca,
Radości jej to nie sprawiło
Z pogardą kolejny raz spojrzała w lustro.
Oczy przepełnione żalem i smutkiem, lecz już jej to nie dziwiło.
Odrzucona przez świat,
Niechciana przez niego,
Gotowa na wszystko.
Tylko, dla kogo?
Stanęła przed sobą, spoglądając w zwierciadło prawdy, nadal się obwiniając.
Zdjęła ubranie, ukazując swą kobiecość i krzyczeć chciała.
Samotność ją przepełniała, wtem nóż wzięła, gdyż żyć tak nie chciała
Ostatni raz już w lustro spojrzała, po czym
Skonała!