Odeszła jak zawsze, a z nią idzie me serce,
maszeruje za ukochaną i nie tkwi w rozterce,
a ja sam będę trwał w smutku i wynikającej z niego beznadziei...
lecz oddaję się póki jeszcze mogę ostatniej iskierce nadziei...
póki tli się w mym sercu ten promyk radości i wiary,
póki miłość przeszywa mój umysł na tyle,
że będę nań czekał i że się nie pomylę...
że czuję to samo, co gwiazdy o świcie
że to właśnie miłość, że to właśnie życie...