Do rzeczy trzeba się zabierać

rzeczowo, czyli biorąc je dosłownie

do ręki, badając ich ciężar

gatunkowy, gatunek ich ciężaru,

oddzielając istotne od nieistotnych.



W rzeczach istotnych

dociera się do samej rzeczy

oddzielając od niej istotę,

a następnie oddzielając ją

od istnienia.



Przypomina to trochę oczyszczanie ryby,

którą przed podaniem pozbawia się wnętrzności,

oddziela od głowy i ogona,

wyłuskuje z ości, pozostawiając

czyste mięso.



Oto czysta ryba, prosto z wody,

oczyszczona ze zdolności pływania, poruszania skrzelami,

otwierania pyszczka.



Tak właśnie osiąga się czystość.



W taki sposób,

mówiąc do rzeczy,

osiąga się czystość,

oddzielając dosłownie mówienie

od rzeczy, dosłownie

pozbawiając rzeczy języka.