Motto:
Żyj tak, by ślady twych stóp przetrwały ciebie...

Zbigniewowi Dominiakowi

I zobaczyłam jak umiera
jak skóra ciasno przylega do kości
jak z wysokiego dobrze zbudowanego mężczyzny stał się starzec
jak ciemne okulary w czarnej grubej oprawie
próbują zasłonić prawdę
która patrzy z lękiem na nas


I zobaczyłam jak płaczą
wklejeni w ziemię smutni i samotni
i nie pomógł nawet najcieplejszy dzień lutego
bo nie ma w kogo rzucać kamieniami
bo stoimy pod ścianą Tajemnicy


I zrozumiałam
jak mam mówić by przytulać się chociaż słowem
gdy już nie będę mogła ciałem


I zrozumiałam
że ostatni tom jest pierwszym