stoi opuszczona
wczepiona gałęziami pamięci
w sens zaprzeszłych słów
miłość gdy boli jest jeszcze samotna
poświatą niedojrzałych owoców

a nadzieja ta matka wszelkich odruchów
dziś gdy sen ujawnia ukryte
pozwala szeptem wyrównać rachunki
dziś nie chcę boli mnie głowa

są sprawy pomiędzy
że można zapomnieć o ptakach przeszłości
co w dziobie trzymały ziarno zachwytu
jeśli dzień przed zachodem umiera
zanika wiara w możliwe

toczy się życie od zawietrznej strony
gdzie słów już nie ma
tylko zadyszka straconych marzeń
mocno tak boli
gdy stoi samotna pomiędzy