Niech się dzieje - co chce

Jak nie szkoda ci inwencjo
Tego świata, w nim ludzkości
Kiedy pragniesz iść na solo
Gdyż stoicyzm ciebie nudzi

Tak nie szkoda mi naprawdę
Przywiązania w przemijanie
Więc wymyślam zgodną radę
By nie dniało rozpoznanie

Kiedy błędów jest nie widać
Łatwiej stworzyć prowadzenie
Szczęście wtedy można doznać
Na futurę przewidzenie

Biorąc sprawy w "swoje" ręce
Mnożąc twórczy autorytet
Ginie w myśli ludzkie serce
I powstaje autoportret

Jak ma powstać ikonostat
Powieść twórczo poetycka
W monitorze wirtualny świat
Wiarygodna myśl noblowska

I co miłość ma do tego
Przecież bardzo obojętna
Gdy poznaje się swojego
Nic nie mówi rybie wędka

Czy zawodność prelegenta
Brak duchowej możliwości
Cała szkoła wymuszona
Po ciekawość bezkresności

Dobra pamięć nie pamięta
Krzewiąc się w doskonałości
Że z przyrody ta ekspansja
Prochu do wiarygodności