tuż za rogiem
w małej kawiarence
pali się w kominku ogień
dłonie splecione ukradkiem
na stole świeczka
drżącym światłem
topnieje powoli

z winem sączy się muzyka
tyka zegar na ścianie
delikatnie, cicho
tak, że tylko słychać
szepty atłasowe

tam na dnie pucharów
sny baśniowe drzemią
i za sprawą czarów
nad głowami szumią
sady jabłoniowe
kwitnące na wiosnę
a wyżej obłoki
płyną akwarelą

wiatr tylko cieniem
przemyka niechcący
a ty opowiadaj
nigdy nie dorosnę
baw mnie zielonością
jak na łące trawa