Gdy ten jeden, który jeszcze nie istnieje odbierze Twoje szczęście
Gdy zwycięski smak herezji zagości w ustach Twych
Niczym Edyp, który zabił znanego sobie
Ty idziesz przez zawiłe labirynty.
Ognia obawiasz się najbardziej,
Jednak w stronę Ognia ślepo kroczysz.
W nieskończonych sieciach iluzji Stworzyciela
Topisz się nieustannie.
Jad Boży duszę Twą karmi.
Jad Boży siłę Ci daje.
Bez namysłu łykasz, co Ci podaje
I przez drzwi pewnie przechodzisz.
...
Słabość swą i niemoc odkrywasz.
Bez świadomości prawdy nie możesz iść dalej.
Samotność pośród tłumów.
Oczekiwanie na cud.
Trucizna Boga już Ci nie pomoże.
Jedna tylko ścieżka jest właściwa.
Jedną tylko ścieżką może iść człowiek.