Zgrzyt akordu zgłębia żywot
bańki mydlanej
na pościeli
w kwiaty

Panie! daj radości wiele
we wspólnocie
gości obojętność
i smutno śpiewają ptaki...

w niedzielę
przyśnił się ktoś bliski
na śniadanie podał bułeczki
maślane

z miłością ojcowską
poprawił posłanie
z suszkami w wazonie
gdzie korytarza -koniec

nad ranem - zgon!
ulgi szpitalnej wrzawa
w meritum
milczenia

spod prześcieradła
szarości
niby bez znaczenia
- żal nie dawał spokoju

w życiu do zamiany
miejsc dochodzi - czasem
słońce szuka cienia do pary
deszcz ustępuje pogodzie...

na posterunku przeznaczenia
szansa -uparta odmierza dalej
ile w nas złego
i pomocnego uśmiechu

tego świata...?

Bożena