Patrzę na człowieka, który kiedyś był dla mnie wszystkim,
był moim początkiem i końcem.


Wiem, że przestałeś rozumieć bo to było łatwiejsze.
Przestałeś dzielić ze mną mapę.
Jak to możliwe, że wychodzisz z naszego życia bez szwanku?
Ja zaś zostaję, aby stać w miejscu.
Byłeś moją pierwszą myślą po przebudzeniu,
ostatnią przed zaśnięciem.
Wypelniłeś sobą wszystkie chwile mojego życia i marzenia.
Boję się tego jak bardzo cię kocham, i tego
jak bardzo ty nie kochasz mnie.


Mówisz, ze czysty dom jest oznaką zmarnowanego życia.
Może masz rację - mój kosz na śmieci i życie są puste...