Potknęłam się, o swą pewność,
na pozornie prostej drodze, wyżłobiona przepaść
nie do przeskoczenia.

Chciałabym wyskoczyć przez okno -
z uśmiechem wirować po ulicach.
Dzieci trzymają za nogi,
nigdzie nie polecisz! - tańcz na lodzie
z wiatrem.

Szczekam na ludzi, w niebo.
By się odgryźć, gryzę powietrze
pod maską codziennej krzątaniny,
użądlenia przerwanych snów
próbuje zmieść w kościele podkulony ogon.

Wściekłego psa,
to nawet Bóg nie pogłaszcze.