Zabłąkałam się wśród tych starych jabłoni
które sadziłaś dawno z dziadkiem
nawet tego nie pamiętam
tam na starej, spróchniałej ławce
może siedzisz jak kiedyś z kotem na kolanach
a pies ujada na wróble
nie, to tylko mgliste wspomnienie
jak ten zapach jabłek w pokoju
który uwielbiałaś
a dziś tam obcy mieszkają
trawy wcale nie zmieniły koloru
tylko ich nikt nie kosi
na rabatach pośród chwastów
twoje byliny się nie poddają
 pochylone jabłonie ronią marne owoce
 niepotrzebne nikomu