Klepsydra

Za dnia wciąż ubywa człowieka
nocą cisza zasypana w kątach,
wśród historii, spięte w kartkę życie.

Do wysłania, adresat nieznany
mojra plecie głupoty, cedzi,
nakleja znaczek pocztowy.

Zgiełk w chmurach, słonecznie.
A niekiedy procentowy poranek,
załamanie pogody, zamiast wróżek,
czarnych kotów, chwile zbudowane
jak przypadkowe mity czy krzywe wieże.

Tylko sen lżejszy niż powietrze,
rezerwuje bilety do marzeń.