Ewa dająca życie
i jej alter - ego śmierć
życie jako wielka niewiadoma
i śmierć - jedyny w życiu pewnik

wyobrażenie śmierci prześladującej żywych
w postaci kobiety po kuracji odchudzającej
była zemstą średniowiecznych artystów
na pragnieniu rozkoszy
obsesja pożądania domagała się kary

wkraczając do renesansu armia masochistów
nagle wyzdrowiała
oczami Boticzellego dziękowała za dar życia
odkryła piękno i jej ucieleśnienie - kobietę
pożądanie stało się naturalnym wołaniem
do nieba o prawo do szczęścia

kostucha zatrudniła się w kabaretach
stała się bohaterką ludowych dowcipów
jej synonimem stał się żart kpina
do czasu

dzisiaj śmierć ma postać enkawudzisty
gestapowca ubeka dźihadysty
tylko rak zdjął z kapelusza trupią czaszkę
i z uśmiechem nosi czerwony krzyż

czym jest śmierć jeśli nie bramą
przez którą wchodząc
zostawiamy ciało jak znoszone ubranie
i w podskokach jeszcze w cieniu
mrużymy oczy biegnąc w wielkie światło
w jasnowidzenie