Nie ma już tego, co było tu oczywiste,
a ty wciąż czekasz pokonując kolejne stopnie bólu.
Jak w mrocznym korytarzu wyklejonym niszczejącymi mitami
stoisz na progu możliwości.
Chciałbyś myśleć głębiej od milczenia,
bardziej przejrzyście od słów.
Przeciw tobie sprzysiężenie pozorów,
i ta zdradziecka, kamienująca cię ułuda.