Żadnych wypadków, którym musielibyśmy dać za wygraną,
Żadnych też następstw, po których mielibyśmy jeszcze
Więcej niż mamy. Koniecznie trzeba to wziąć
Pod uwagę, czyli liczyć, że jednak to nie nastąpi.

Tak łaskawie obdarowani śniegiem, przepychem zimowych
Stanów i zaskoczeni, ściągamy na siebie ze wszystkich wiadomych
Zakątków brązowe lub szare arsenały napomnień.
Dlaczego tak robisz? Oświeć mnie, czy coś w tym rodzaju.

Lepię więc kulę i rzucam w ciebie, a kula znika i trafia do
Wnętrza torby. Będę musiał stawić czoło i będę przy tym
Bezgranicznie wycofany. Poświęcenie zdoła przynieść pocieszenie,
Po czym rozpłynie się w krysztale powietrza.

Punkt przemykający po ścianie nocy rzuci snop
Światła i odtąd stanie się widoma droga do stodoły
Nieba. W próżnym czasie sygnały zawiązują się w kanonadę
I dochodzą w nasze ustronie ze sporym wyprzedzeniem.