dnia 04.12.2009 19:48
Akwarela średnio mi się podoba, wydaje mi się, że słowo "marzenie" na końcu nie jest potrzebne, powtarza się.
Lód zaciekawił, zaintrygował, choć środkowy wers o emocjach lekko wybija z nastroju.
Ogólnie klimatycznie u Ciebie, pozdrawiam:) |
dnia 04.12.2009 20:07
DIANI, tak jest słowo "marznie". Dziękuję Ci za wizytę. Pozdrawiam ciepło. Irga. |
dnia 04.12.2009 20:11
Przepraszam za literówkę, miało być TAM jest :) |
dnia 04.12.2009 20:15
Irgo, piękne dwa uzupełniające się wzajemnie utwory. Przejście od akwareli do wnętrza kobiety bardzo udane. Błękit coraz bardziej intensywny, kropla przechodząca w lód i te oczy- elementy łączące obydwa wiersze. Akwarela jest jak preludium, lód to dopowiedzenie, wejście głębiej. Jestem pod ogromnym wrażeniem warsztatu i przekazu. Bardzo przemówił i bardzo mi się podoba Pozdrawiam ciepło. |
dnia 04.12.2009 21:19
Irgo, bardzo się podoba "akwarela" z "lodem". Poniósł mnie Twój wiersz, poniósł. Dziękuję. |
dnia 04.12.2009 21:27
Coś mi w tym wierszu przeszkadzało. Kiedy opuściłem
o opustoszałych oczach
wbrew logice
Wiersz stał się płynny. Ale to są takie moje warsztatowe przyzwyczajenia.
Serdecznie pozdrawiam
i
wbrew logice
wiersz wydał mi się lżeszy.Ale to są takie moje nayki.
Serdecznie pozdrawiam |
dnia 04.12.2009 21:35
U mnie diabeł mieszka w klawiaturze. |
dnia 04.12.2009 22:13
Ładne:)
Tą drugą część bym zatytułowała gwasz.
Pozdrawiam |
dnia 04.12.2009 22:50
JANECZO- bezbłędnie odczytałaś przekaz. Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie :)). Irga |
dnia 04.12.2009 22:51
KOCIE- miło Cię gościć:). Pozdrawiam ciepło. Irga |
dnia 04.12.2009 22:54
Irgo, bardzo mnie dziś Twoje wiersza zatrzymały, bardzo :). są niezwykle kobiece i plastyczne. choć zastanwiam się, czy słówko "marznie" jest patrzebne zwłaszcza, gdy kolejny z dyptyku nosi tytuł "lód" i jest w nim o zamarzaniu, czyli jak dla mnie dość czytelnych i mocnych tropów :).
pozdrawiam Cię serdecznie. |
dnia 04.12.2009 22:56
JĘDRZEJU, w tym wierszu oczy są niezmiernie ważne. Dziękuję, że poczytałeś i podzieliłeś się uwagami. Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie. Irga |
dnia 04.12.2009 22:58
ROSO- To bardzo interesująca sugestia :). Dziękuję i pozdrawiam. Irga |
dnia 04.12.2009 23:03
KASIU, cieszę się, że zajrzałaś. Pozastanawiam się, pozastanawiam. Pozdrawiam Cię cieplutko :). Irga |
dnia 05.12.2009 07:34
Irgo piekny dyptyk,,nie mogłem wczoraj byc w sieci a Janeczka ukradla mi komentarz:)
Pozdrawiam bardzo bardzo serdecznie) |
dnia 05.12.2009 09:33
Dziękuję. To jeszcze powiem, że też bym usunęła "marznie" - zgadzam się z ulotną
Pozdrawiam serdecznie :) |
dnia 05.12.2009 11:19
Najpierw mi się bardzo spodobał lód. Potem akwarela ujawniła nowy obraz, sens, przesłanie Twojego dyptyku. Bardzo to szczere i prawdziwe. Pięknie i delikatnie to przedstawiłaś. Pozdrawiam serdecznie |
dnia 05.12.2009 11:49
JARKU- dziękuję Ci za miły komentarz :). Pozdrawiam ciepło. Irga |
dnia 05.12.2009 11:51
DANIELU- cieszę się, że zajrzałeś :). Pozdrawiam serdecznie. Irga |
dnia 05.12.2009 12:31
IRGA zabieram dla siebie dyptyk bez marzen w pierwszej czesci swietny dodaje do ulubionych :) pozdrawiam |
dnia 05.12.2009 12:51
drugi; dość, dość :)
a pierwszy tak się przeczytał:
akwarela
przewaga błękitu
z zamgloną wersją marzeń
w tle fale beztrosko wbiegają na piasek
jakby miały istnieć jeszcze tysiąc lat
kobieta o opustoszałych oczach dotyka
poszarpanej sieci
spróchniała żerdź na niej kropla słońca
jak zapomniane marznie
pozdr, |
dnia 05.12.2009 13:17
Wiersze tak czyste i klarowne, a tak trudno dotrzec do świadomości podmiotu. Z jednej strony kierowany emocjami, z drugiej nawoływany do lodu. Dwa obrazy, dwa stany emocjonalne podmiotu, jeden nakłada się na drugi i mamy żywą kobietę, jak ta na pierwszej akwareli wpatrzona w nicość.gdzie nawet kropla rosy w słońcu marznie. I to wyznanie, że czasem nocą mozna dojrzeć niewidoczne za dnia. To też przenośnia o bardzo głebokim przesłaniu. Kolejny, klarowny wiersz poetki,
JBZ/ |
dnia 05.12.2009 15:24
JACKU, ale niespodzianka! Nie da się ukryć, że się wzruszyłam. Pozdrawiam ciepło. Irga. |
dnia 05.12.2009 15:26
ROBERCIE- dziękuję za miksowanko. Godne uwagi :). Pozdrawiam serdecznie. Irga |
dnia 05.12.2009 15:29
JERZY- jestem pod WRAŻENIEM Twojego komentarza :). DZIĘKUJĘ ! Irga |
dnia 05.12.2009 22:43
dwa wiersza, dwa stany emocjonalne, pięknie się uzupełniające.
dla mnie są to wiersze kompletne,
pozdrawiam :) |
dnia 05.12.2009 23:12
Podoba mi się, Irgo.Pozdrawiam. |
dnia 06.12.2009 06:58
KROPKU- to miłe, że tak sądzisz. Dziękuję i pozdrawiam serdecznie:).
Irga |
dnia 06.12.2009 07:04
MATEUSZU- bardzo miło Cię gościć :). Pozdrawiam ciepło Irga.
P.S. Specjalne głasknięcia dla Felka :) |
dnia 06.12.2009 11:41
Oba ładne :)
Pozdrawiam |
dnia 06.12.2009 12:37
WOJTKU- ale się cieszę!!! Pozdrawiam. Irga |
dnia 06.12.2009 14:39
jej oczy stają się ciemnoniebieskie
niczym lód na zamarzniętym
do dna jeziorze
obie intrygujące, najbardziej spodobał mi się fragment zacytowany :)
pozdrawiam
w. |
dnia 06.12.2009 14:55
tak bywa (dark blue ) gdy się człowiek daje ponosić emocjom - ale za to się żyje... |
dnia 06.12.2009 20:55
TOMKU- dziękuję Ci za refleksję :).Pozdrawiam. Irga |
dnia 06.12.2009 20:58
MASTERMOOD- tak to bywa. Pozdrawiam . Dziękuję za odwiedziny. Irga |
dnia 06.12.2009 21:21
Na końcu widzi mi się:
niczym lód zamarznięty do dna jeziora
ale pewno się mylę.
Wiersz widzę swoimi oczyma, a nie oczyma Autora, dlatego pewno, są to dwa różne spojrzenia:)
Druga cząstka przemawia do mnie bardziej.
Pastele odbieram pogodnie- a u Ciebie IRGO-obrazek jest smutny:(
Serdeczności :) |
dnia 06.12.2009 22:05
Witaj, BOŻENKO, dziękuję za poczytanie :). Pozdrawiam Cię cieplutko. |
dnia 07.12.2009 05:52
IRGO, znów nie byłem obecny w zasięgu i wszystko co dobre, napisano o Twoich wierszach. Ukradli mi komentarz, jak Janeczka Jarkowi. Powiem tylko, że podobaja mi się bardzo, sA takie Twoje, piękne.
Serdecznie pozdrawiam, Idzi |
dnia 07.12.2009 06:02
IDZI, miło Cię spotkać pod wierszem. Bardzo Ci dziękuję za komentarz :)). Pozdrawiam słonecznie. Irga |
dnia 07.12.2009 07:11
witaj Irga przedmówcy (ci pozytywni) powiedzieli już wszystko ja dopiszę że mi się podoba:)) |
dnia 07.12.2009 08:02
akwarela
wersja marzeń
z przewagą błękitu
fale na piasku
jeszcze tysiąc lat
kobieta o oczach
poszarpanej sieci
na niej kropla słońca
jak zapomniany wiersz
lód
wbrew logice
złamała zakaz patrzenia
ukrywała za dnia
to co mogła nocą
oddawała emocjom
czasami ciemnoniebieskie
niczym lód do dna
......oczy
pozdr:-) |
dnia 07.12.2009 08:32
Piekne wiersze .
Kobiece , delikatne i wymowne .
Pozdrawiam ciepło. |
dnia 07.12.2009 08:34
BODEK, witaj, romantyczna duszo :). Dziękuję za odwiedziny. Irga |
dnia 07.12.2009 08:38
J.J.- a już myślałam, że wywiały Cię gdzieś nieprzyjazne wiatry. Miksowanko- super. Szczególnie fraza: "ukrywała za dnia/ to co mogła nocą" hihi!. Pozdrawiawiam (w pełnym słońcu). Irga |
dnia 07.12.2009 08:40
KASIU, dziękuję serdecznie :)). Pozdrawiam cieplutko. Irga |
dnia 07.12.2009 20:14
dobry dyptyk - ładnie przechodzi z marnięcia w lodowatość
podoba mi się - pozdrawiam |
dnia 07.12.2009 20:39
ELU- Dziękuję:) mnóstwo serdeczności. Irga |
v6.01.7 © 2003-2005
![[www.pajacyk.pl]](/fusion/images/pajacyk.gif)